ผลของดนตรีบำบัดต่อการลดความวิตกกังวล ความผ่อนคลายและสัญญาณชีพของผู้ป่วย ขณะผ่าตัดกระดูกขาส่วนล่าง ภายใต้การระงับความรู้สึกทางช่องไขสันหลัง (Effects of Music Therapy on Anxiety, Relaxation and Vital Signs Among Patients Undergoing lower Extremity Surgery Under Spinal Anesthesia)

ความเป็นมา
การฉีดยาระงับความรู้สึกเฉพาะที่เข้าช่องน้ำไขสันหลัง (Spinal Anesthesia) เป็นวิธีการระงับความรู้สึกที่ใช้บ่อยในการผ่าตัดกระดูกขาส่วนล่าง แม้จะเป็นการผ่าตัดที่ผู้ป่วยตื่นอยู่ แต่การอยู่ภายใต้บรรยากาศห้องผ่าตัด ซึ่งมีความเย็น แสงไฟ เสียงเครื่องมือ และความไม่แน่นอนของการผ่าตัด อาจส่งผลให้ผู้ป่วยเกิดความวิตกกังวล ความเครียด และความไม่สุขสบายเพิ่มขึ้น ซึ่งส่งผลกระทบต่อสัญญาณชีพ การใช้ดนตรีบำบัดเป็นทางเลือกที่ไม่ใช้ยา (Non-Pharmacological Intervention) ที่ได้รับการยอมรับว่าสามารถลดความวิตกกังวลและช่วยให้ผู้ป่วยผ่อนคลายได้
วัตถุประสงค์
เพื่อศึกษาผลของดนตรีบำบัดต่อการลดความวิตกกังวล ความผ่อนคลาย และสัญญาณชีพของผู้ป่วยขณะผ่าตัดกระดูกขาส่วนล่าง ภายใต้การระงับความรู้สึกทางช่องไขสันหลัง
วิธีการวิจัย
เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-Experimental Research) ชนิดสองกลุ่มวัดผลก่อนและหลังการทดลอง (Two Group Pretest-Posttest Design) กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยที่เข้ารับการผ่าตัดกระดูกขาส่วนล่างภายใต้การระงับความรู้สึกทางช่องไขสันหลัง จำนวน 60 ราย แบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 30 ราย คือ
1.กลุ่มทดลอง: ได้รับดนตรีบำบัดที่คัดเลือกแล้วขณะผ่าตัด
2.กลุ่มควบคุม: ได้รับการดูแลตามปกติ
เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบประเมินความวิตกกังวล (State Anxiety Inventory), แบบประเมินความผ่อนคลาย (Visual Analogue Scale for Relaxation), และการวัดสัญญาณชีพ (ความดันโลหิต, อัตราการเต้นของหัวใจ) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา และสถิติอนุมาน เช่น Independent t-test และ Paired t-test
ผลการวิจัย
1. ระดับความวิตกกังวล: หลังการทดลอง กลุ่มที่ได้รับดนตรีบำบัดมีคะแนนความวิตกกังวล ต่ำกว่า กลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05$)
2. ระดับความผ่อนคลาย: หลังการทดลอง กลุ่มที่ได้รับดนตรีบำบัดมีคะแนนความผ่อนคลาย สูงกว่า กลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05$)
3. สัญญาณชีพ: ผู้ป่วยกลุ่มที่ได้รับดนตรีบำบัดมีค่าเฉลี่ยของความดันโลหิต อัตราการเต้นของหัวใจ และอัตราการหายใจ ลดลง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม