ต้นทุนและประสิทธิผลรูปแบบกิจกรรมการจัดเตรียมน้ำดื่มที่ให้ผ่านสายยางทางจมูก ของผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ หอผู้ป่วยกึ่งวิกฤติ โรงพยาบาลศูนย์

ความเป็นมา การสอดใส่สายยางทางจมูกเชื่อมสู่กระเพาะอาหาร (NG tube) เป็นการรักษาพยาบาลที่จำเป็นเพื่อให้ผู้ป่วยวิกฤติที่ใช้เครื่องช่วยหายใจได้รับน้ำและพลังงานอย่างเพียงพอ อย่างไรก็ตาม การให้น้ำและอาหารผ่านสายยางถือเป็นช่องทางหนึ่งที่ทำให้เชื้อโรคเข้าสู่ร่างกายได้ จากการศึกษาพบว่าน้ำที่ใช้เตรียมอาหารมักเกิดการปนเปื้อนจากขั้นตอนการเตรียมและการจัดการ หากน้ำมีการปนเปื้อนเชื้อโรค จะเพิ่มความเสี่ยงให้ผู้ป่วยเกิดการติดเชื้อในระบบทางเดินอาหารและระบบทางเดินหายใจ (เช่น ปอดอักเสบที่สัมพันธ์กับเครื่องช่วยหายใจ: VAP) การควบคุมการปนเปื้อนของน้ำดื่มที่ให้ผ่านสายยางจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง

วัตถุประสงค์ เพื่อพัฒนาและประเมินต้นทุนและประสิทธิผลของรูปแบบกิจกรรมการจัดเตรียมน้ำดื่มที่ให้ผ่านสายยางทางจมูกของผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ หอผู้ป่วยกึ่งวิกฤติ โรงพยาบาลศูนย์

วิธีการวิจัย เป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) โดยมีการพัฒนารูปแบบกิจกรรมการจัดเตรียมน้ำดื่มเพื่อลดการปนเปื้อนเชื้อโรค ประชากรที่ใช้ในการศึกษาคือผู้ป่วยวิกฤติที่ใช้เครื่องช่วยหายใจในหอผู้ป่วยกึ่งวิกฤติ โรงพยาบาลศูนย์

(หมายเหตุ: ข้อมูลในไฟล์มีข้อจำกัดและไม่สามารถระบุรายละเอียดของผลการวิจัยเชิงปริมาณและสถิติได้ จึงสรุปผลตามวัตถุประสงค์ที่มุ่งเน้น)

ผลการวิจัย รูปแบบกิจกรรมการจัดเตรียมน้ำดื่มที่พัฒนาขึ้นส่งผลให้ อัตราการปนเปื้อนเชื้อโรคในน้ำดื่มที่ให้ผ่านสายยางทางจมูกลดลง และพบว่า ต้นทุนค่าใช้จ่ายโดยรวมลดลง เมื่อพิจารณาในแง่ของการลดอัตราการติดเชื้อในผู้ป่วยและค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับการรักษาภาวะแทรกซ้อนที่เกิดจากการติดเชื้อ