ผลการพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลเพื่อป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้ป่วยจิตเวช โรงพยาบาลพระปกเกล้า

ความเป็นมา การพลัดตกหกล้มถือเป็นปัญหาสำคัญด้านความปลอดภัยของผู้ป่วยและเป็นตัวชี้วัดคุณภาพทางการพยาบาลที่สำคัญ หอผู้ป่วยจิตเวช โรงพยาบาลพระปกเกล้า พบอุบัติการณ์พลัดตกหกล้มเพิ่มสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในปี 2564 (13 ครั้ง) เมื่อเทียบกับปี 2562 (7 ครั้ง) และ 2563 (5 ครั้ง) ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยของโรงพยาบาล สาเหตุหลักมาจากการประเมินความเสี่ยงที่ไม่มีแบบประเมินเฉพาะสำหรับผู้ป่วยจิตเวช และปัจจัยภายใน เช่น พยาธิสภาพของโรค การได้รับยาจิตเวชปริมาณสูง และปัจจัยภายนอก เช่น สภาพแวดล้อม ทำให้ต้องมีการพัฒนาแนวปฏิบัติที่ครอบคลุมเพื่อป้องกันอุบัติการณ์
วัตถุประสงค์
1.เพื่อพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลในการป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้ป่วยจิตเวช
2.เพื่อศึกษาผลของการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลต่ออุบัติการณ์และความรุนแรงของการพลัดตกหกล้มในผู้ป่วยจิตเวช
วิธีการวิจัย เป็นการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) และวิจัยเชิงปฏิบัติการ (Action Research) โดยมีขั้นตอนการพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลที่มุ่งเน้นการประยุกต์ใช้ความรู้และหลักฐานเชิงประจักษ์ กลุ่มตัวอย่างในการประเมินผลการใช้แนวปฏิบัติคือ ผู้ป่วยจิตเวชที่เข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยระหว่างเดือนตุลาคม 2565 ถึงกุมภาพันธ์ 2566 โดยมีการเปรียบเทียบอุบัติการณ์ก่อนใช้แนวปฏิบัติ 6 เดือน (เมษายน - กันยายน 2565) กับช่วงระหว่างการทำวิจัยและการติดตามผลหลังใช้แนวปฏิบัติ (ต.ค. 65 - ก.พ. 66)
ผลการวิจัย ก่อนใช้แนวปฏิบัติการพยาบาล (เม.ย. - ก.ย. 2565; n=260) มีอุบัติการณ์การพลัดตกหกล้ม 4 ครั้ง (คิดเป็นร้อยละ 1.54) โดยมีความรุนแรงในระดับ D และ E หลังจากมีการนำแนวปฏิบัติการพยาบาลที่พัฒนาขึ้นมาใช้ (ช่วง ต.ค. 65 - ก.พ. 66) พบว่า อุบัติการณ์การพลัดตกหกล้มในผู้ป่วยจิตเวชลดลงเหลือ 0 ครั้ง ทั้งในช่วงระหว่างทำวิจัย (n=46) และช่วงติดตามผล 3 เดือนหลังใช้แนวปฏิบัติ (n=104) ซึ่งแสดงให้เห็นว่าแนวปฏิบัติการพยาบาลที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิผลอย่างยิ่งในการป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้ป่วยจิตเวช