วัตถุประสงค์: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเครียดและปัจจัยทำนายความเครียดของสตรีตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด
วิธีการศึกษา: การวิจัยเชิงทำนายนี้ใช้กลุ่มตัวอย่างคือ สตรีตั้งครรภ์จำนวน 101 ราย ที่มีอายุครรภ์ 22 สัปดาห์ ถึงน้อยกว่า 37 สัปดาห์ และได้รับการวินิจฉัยว่ามีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนด โดยเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลไม่น้อยกว่า 24 ชั่วโมง ในช่วงเดือนสิงหาคม - ธันวาคม 2565 เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล, แบบสอบถามการรับรู้ความรุนแรงของการเจ็บป่วย, แบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคมจากพยาบาล, แบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคมจากครอบครัว, และแบบประเมินความเครียดของกรมสุขภาพจิต วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาและสถิติถดถอยพหุคูณแบบมาตรฐาน
ผลการศึกษา: กลุ่มตัวอย่างมีความเครียดอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ 7.46 (S.D. =2.29) ข้อที่มีคะแนนเฉลี่ยมากที่สุด คือ ปัญหาการนอน (overline{X}=2.02, S.D.=.82) ปัจจัยทำนายความเครียดที่มีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ การสนับสนุนทางสังคมจากพยาบาล (beta=-.27, p=.007), ภาวะแทรกซ้อนของการตั้งครรภ์ (beta=.23, p=.01), และการรับรู้ความรุนแรงของการเจ็บป่วย (beta=.20, p=.04) โดยปัจจัยเหล่านี้สามารถร่วมทำนายความเครียดได้ร้อยละ 12.9 ซึ่งพบว่า การสนับสนุนทางสังคมจากพยาบาล มีอิทธิพลทางลบต่อความเครียดของสตรีตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดมากที่สุด
สรุป: ข้อค้นพบที่ได้จะเป็นข้อมูลพื้นฐานในการนำไปพัฒนารูปแบบโปรแกรมลดความเครียดแก่สตรีตั้งครรภ์ที่มีภาวะเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดต่อไป