การพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลผู้ป่วยที่ได้รับการผูกยึด หอผู้ป่วยอายุรกรรมชาย 1 โรงพยาบาลพระปกเกล้า จังหวัดจันทบุรี

การวิจัยและพัฒนานี้ดำเนินการระหว่างเดือนกันยายน พ.ศ. 2568 ถึงมีนาคม พ.ศ. 2569 โดยแบ่งกระบวนการเป็น 4 ระยะ ได้แก่ (1) การวิเคราะห์สถานการณ์และช่องว่างการปฏิบัติ (2) การสืบค้นและสังเคราะห์หลักฐานเชิงประจักษ์ (3) การพัฒนาและตรวจสอบคุณภาพแนวปฏิบัติ และ (4) การนำแนวปฏิบัติไปใช้และประเมินผลสัมฤทธิ์ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย พยาบาลวิชาชีพ 16 คน (คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง) และผู้ป่วยชายวัยผู้ใหญ่ที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป ที่มีข้อบ่งชี้ในการผูกยึดและมีความเสี่ยงต่อการพลัดตกหกล้มระดับปานกลางถึงสูง จำนวน 30 ราย (ใช้วิธีสุ่มอย่างง่าย) การศึกษานี้ดำเนินกระบวนการ 4 ระยะ (ก.ย. 2568 – มี.ค. 2569) ในพยาบาล 16 คน และผู้ป่วยชาย 30 คน ผลการศึกษาพบว่า: คุณภาพแนวปฏิบัติ: ได้ค่าความตรงเชิงเนื้อหา $I-CVI = 1.00$ และคะแนนประเมินคุณภาพ AGREE II เฉลี่ยร้อยละ 86.96 ผลต่อพยาบาล: ความรู้และทักษะเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ($p < .001$) โดยมีอัตราการปฏิบัติตามแนวปฏิบัติร้อยละ 96.88 และพึงพอใจระดับสูง ($M = 4.38$) ผลทางคลินิก: อัตราการผูกยึดลดลงร้อยละ 27.8 ภาวะแทรกซ้อนลดลงร้อยละ 66.7 โดยไม่เกิดเหตุการณ์ตกเตียงรุนแรงหรือการดึงท่อช่วยหายใจ